Ushguli (Gürcüce: უშგული) Gürcistan’ın tarihsel Svaneti bölgesindeki Enguri geçidinin başında bulunan dört köyden oluşan bir topluluktur. UNESCO’nun Dünya Mirası listesinde Yukarı Svaneti olarak tanımlanan bu bölge, 4 mevsimde de yaşayan insanların olduğu Avrupa’daki en yüksek yerlerden biridir. Bölgedeki köylerin rakımı 2,086 ve 2,200 metre arasında değişim göstermektedir. Mestia gibi biraz daha gelişmiş bölgelerle karşılaştırıldığında, Uşguli köyü daha zor ulaşılabilen bir yerde konumlandığından bölgenin karakteristik özelliklerini daha fazla korunmuştur.

Köyün sahip olduğu en önemli yapı Lamaria Kilisesi’dir. Yapı, çıkıntılı apsisi ve çervedalızı olan basit bir salon kilisesidir. İç kısım, hasar görmüş iki Orta Çağfresk tabakası içermektedir. Kilise, Gürcistan’ın Ulusal Öneme Sahip Taşınmaz Kültür Anıtları listesine eklenmiştir.

Tarih kayıtlarında Lamarya Kilisesinden bahsetmemektedir. Mimari özelliklerine bakıldığında, Lamarya 9 veya 10. yüzyıla tarihlenmektedir. Kilise, Meryem’in ölümüne adanmıştır. “Lamarya”, Svan dağcıların İsa’nın annesi Meryem’i vurgulamak için kullandıkları bir isimdir. Lamarya’ya duyulan saygı, Hristiyanlık öncesi antik zamanlardaki “Lamarya kültü”nden gelmektedir. Lamarya kültü, Hristiyanlık öncesi dönemde annelik ve doğurganlık tanrıçasıydı.

Yerel bir efsaneye göre, Lamarya kilisesi, Uşguli’nin özgür halkına kendi yönetimini dayatmaya çalışan Puta Daçkelani’nin cinayetine sahne olmuştur. Puta Daçkelani, soylu Dadeşkeliani ailesindendi. Söylentiye göre, köydeki herkes tüfeği tetikleyen kordonu çekerek Puta’nın öldürülmesinden eşit derecede sorumlu olmuştur. Puta’nın giysilerinin kilisede uzun süre korunduğu söylenmektedir.

Lamarya, 1910’da Svaneti’ye yaptığı gezi sırasında akademisyen Ekvtime Takaişvili tarafından kataloglanan düzinelerce kilise eşyasından (el yazmaları, ikonlar, haçlar ve çeşitli mutfak eşyaları) oluşan bir koleksiyona ev sahipliği yapmaktadır. İşlevsel olan kilise, günümüzde Mestia ve Zemo Svaneti Gürcü Ortodoks Piskoposunun konutu olarak hizmet vermektedir.